Yes,I'm Jonghyun from SHINee #45

Annyeong <3
Mianhae,że wstawiam rozdział po tak długim czasie ale przez szkołę nie mam czasu na nic oprócz nauki,nawet  na sen mi brakuje ;___; Ale nie o tym chciałam pisać. Mam nadzieję,że Wam się spodoba rozdział i zostawicie ślad po sobie w postaci komentarza ^^ Zapraszam i życzę miłej lektury :***

                   

***

Następnego dnia wstałam dość wcześnie jak na siebie bo o szóstej. Próbowałam ponownie zasnąć ale nie udało mi się. Przez parę chwil leżałam wpatrując się w sufit. W końcu postanowiłam,że czas się ogarnąć. Po cichu by nie obudzić śpiących przyjaciółek wstałam i skierowałam się ku łazience. Wzięłam krótki orzeźwiający prysznic i przebrawszy się w ciepłą czerwoną bluzę i szare spodnie od dresu zeszłam na dół, do kuchni by zrobić sobie sniadanie. O dziwo, nie tylko ja już byłam na nogach, Taemin również. Przywitałam się z nim. Był ubrany w biały t-shirt,na który była narzucona niebieska flanelowa koszula, i szare rurki. Smażył naleśniki,których przyjemny zapach wypełnił całą kuchnię.

- Co tutaj robisz o tak wczesnej  porze ? - spytałam siadając przy stole.

- Aish, nie mogłem spać.- z westchnieniem przeczesał swoje  długie włosy - Obudziłem się po trzeciej i przez godzinę wierciłem się szukając wygodnej pozycji do spania ale do tej pory nie zmrużyłem oka. Naleśnika ?

- Ne,poproszę.

Po chwili siedzieliśmy na przeciwko siebie i jedliśmy pyszne naleśniki z czekoladą i kawałkami truskawek.

 - Wiesz,gdy tak leżałem nie mogąc zasnąć dużo myślałem.

- O czym ? - spytałam z ciekawością co też kryje się w Taeminowej głowie.

- O tobie, twoich przyjaciółkach, zespole, o sobie.

Zaskoczyło mnie to trochę i nie wiedząc co na to odpowiedzieć zaczęłam dłubać w jedzeniu.

Tae kontynuuował.

- Cieszę się,że te dziewczyny są twoimi przyjaciółkami. Są takie jak ty, odrobinę szalone, rozgadane i uśmiechnięte od ucha do ucha. Tak bardzo nie chcę,żeby stała Ci jakaś krzywda. Gdy ty się uśmiechasz ja również nawet gdy nie jestem w nastroju - złapał mnie za rękę i spojrzał w oczy.

Nie wiem czemu  chciałam cofnąć dłoń i wstać od stołu,ale Tae mi to udaremnił przytrzymując moją rękę mocniej. Wobec tego wbiłam wzrok w talerz.Nie chciałam,żeby spojrzał mi w oczy bo bałam się,że dowie się  z nich moich myśli.
- To dobrze,że je  zaakceptowałeś. Zwłaszcza Rin .  - chyba jakiś złośliwy chochlik podpowiedział mi ostatnie słowa.

Tae momentalnie cofnął  swoją rękę a na jego twarz wypłynął rumieniec.

- Ah ne ... ona jest bardzo miła i urocza i w ogóle ... - reszta utonęła w mamroczeniu.

- Ale czyżbyś  była zazdrosna ? - spytał posyłając mi łobuzerski uśmiech

- Co ? Jak ? J-ja wcale nie ... - zaczęłam się tłumaczyć ale chłopak pokiwał głową z miną ,,mów swoje,jak i tak wiem o co chodzi''.

- Najedzona ? - spytał zbierając talerze.

- Tak,były pyszne. Gomawo Oppa.

Chłopak zaczął zmywać naczynia a ja  schowałam mleko,czekoladę i masło do lodówki. Usiadłam przy stole i patrzyłam na niego.Przypomniała mi się sytuacja w klubie,poczułam ukłucie zazdrości a po głowie zaczęła kołatać się  myśl co jeśli  już mnie nie kocha ? wiem,że chciałam  tego żeby przestał darzyć mnie takim uczuciem i znalazł sobie kogoś innego ale  teraz zaczynało mi się to co raz mniej podobać. Nie wiem czemu,przecież mam Jjonga. Chyba straciłam zmysły.

 - Do you love me? - zapytałam wbrew sobie. Moje usta były szybsze od głowy.

W pomieszczeniu panowała cisza zakłócana jedynie przez szum wody lecącej z kranu.Tae cały czas nie odpowiedział na pytanie. Czekałam jeszcze chwilę ale sytuacja nie uległa zmianie.Może nie usłyszał ?,przemknęło mi przez myśl.

Nie wiedząc co robić wstałam ruszając w kierunku schodów gdy Taemin przerwał wykonywaną czynność i podszedł do mnie. Przyparł mnie do ściany. Serce zaczęło mi szybciej bić gdy wziął moją twarz w swoje, wilgotne i pachnące cytrynowym płynem do naczyń, ręce i pocałował mnie.
Otworzyłam szeroko oczy z zaskoczenia,chciałam się ruszyć ale chłopak trzymał mnie mocno.

-Yes. - szepnął mi do ucha. Od jego gorącego oddechu dostałam gęsiej skórki.

Nie wiem ile byśmy tak stali gdyby nie czyjeś znaczące chrząknięcie,które przywróciło mnie do rzeczywistości. Pełna obaw spojrzałam w stronę drzwi.Stał w nich Onew. Ja jak zwykle spaliłam cegłę i mimowolnie schowałam się za Tae,który w przeciwieństwie do mnie był zadowolony z siebie a w oczach miał  wesołe iskierki.

-No i co się gapisz?
/Ritsu

PRZECZYTAŁAŚ/EŚ ? SKOMENTUJ ^^